کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو
اشتراک گذاری

درخت گردو بومی منطقه ایران و خاورمیانه است و از این منطقه به یونان و روم و از آنجا به شمال اروپا و سپس به آمریکا راه پیدا کرده است. گردو درختی یک پایه است که ارتفاع آن به ۲۵ متر نیز می رسد. گل های نر و ماده بر روی درخت گردو به صورت جداگانه ظاهر می شوند و گرده افشانی گلها بوسیله باد انجام می گیرد. چین ، ایران ، ایلات متحده امریکا بزرگترین تولید کنندگان گردوی جهان هستند. از دیگر تولیدکنندگان عمدهٔ گردو در جهان اوکراین ، ترکیه و رومانی را می توان نام برد.

مهمترین مناطق کشت گردو در ایران

  • شهرستان تویسرکان در همدان
  • درگز و مغان در شمال
  • اقلید در استان فارس
  • شهرستان بافت استان کرمان
  • شهمیرزاد در استان سمنان
  • شهرستان های خوانسار ، تفرش ، وانشان
  • دهستان خورند در شهرستان راور
  • روستای آهوئیه و خوشکار در استان کرمان
  • روستای آشان در شهرستان مراغه

ارقام مختلف گردو

از ارقام مختلف گردو می توان نمونه های زیر را نام برد :

  • گردوی لارا
  • تویسرکان
  • هارتلی
  • گردوی دوولی هیبرید
  • گردوی چندلر
  • گردوی فرانکت
  • گردوی خوشه ای فرانسوی
  • پاریزین
  • گردوی پدرو
  • گردوی فارسی
  • گردوی یوگسلاو
  • گردوی کانادایی
  • گردوی اسرائیلی

درخت گردو در مناطق سرد و معتدل بهتر رشد می کند. درخت گردو تا دمای ۱۱- درجه سانتی گراد را به راحتی تحمل می کند پس از شروع رشد جوانه در فصل بهار سرمای ۲ – تا ۳ – می تواند موجب خسارت به درخت شود. خسارت سرما در دوران رشد شامل خشک شدن جوانه ، زرد شدن و ریزش برگها ، خشک شدن شاخه و به تاخیر افتادن برداشت محصول و در نهایت کاهش محصول می شود.

در طول فصل تابستان رطوبت کم و گرمای بالای ۴۰ درجه باعث آفتاب سوختگی پوست گردو و چروکیدگی مغز آن می شود. دوران بلوغ درخت گردو رابطه مستقیمی با نوع و نژاد گردو ، حاصلخیزی خاک و آب و هوا دارد. این دوره بین ۴ تا ۱۸ سال به طول می‌انجامد و سپس دوران بار دهی آغاز می‌گردد که در دهه پنجم و ششم عمر درخت به اوج خود می‌رسد.

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

فاصله کاشت درختان گردو حداقل باید ۸ متر باشد در صورتی که درختان با فاصله نزدیک از یکدیگر کاشته شوند با به بلوغ رسیدن درختان شاخه ها درهم رفته و مزاحم همدیگر می شوند که این موضوع باعث ریزش برگ درختان گردو و کاهش محصول می شود. درخت گردو دارای تاج گسترده است و باید به خوبی هرس شود تا نور خورشید به شاخه های داخلی درخت نیز برسد در صورت نرسیدن نور کافی به قسمت های داخلی درخت میوه های این قسمت کوچک و ریز باقی می مانند.

چگونگی کاشت درخت گردو از طریق بذر

برای اینکه بذر گردو بهتر بتواند جوانه بزند احتیاج به سرمادهی دارد. برای این منظور بذر گردو را به مدت ۲۴ ساعت در داخل ظرف پر آب ریخته بعد از این مدت گردو ها را بیرون آورده درون کیسه پلاستیکی مقداری پرلیت مرطوب ریخته و گردوها را در داخل کیسه می گذاریم. بذر گردو باید به مدت ۳ تا ۴ ماه در درون یخچال نگهداری شود باید دقت کنید که در این مدت بذر ها یخ نزنند و مر طوب باقی بمانند.

گلدانی را با قسمت مساوی شن یا ماسه ، خاک باغچه و کمپوست پر کرده گردوها را از درون یخچال بیرون آورده و در عمق ۲ تا ۲/۵ سانتی متری خاک قرار داده و روی آنها خاک می ریزیم. خاک گلدان را مرطوب کرده و در مکان سایه دار قرار می دهیم. دمای مناسب برای جوانه زدن بذر گردو ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است. جوانه زنی معمولا یک تا دو ماه طول می کشد. در این مدت مواظب باشید خاک گلدان همواره مرطوب بماند. پس از اینکه بذرها جوانه زد و کاملا رشد کرد می توان آنها را به بیرون از منزل به مکانی با نور ملایم انتقال داد. در فصل پاییز می توانید نهال های گردو را در مکان دائمی خود بکارید. بهترین خاک برای کاشت درخت گردو خاک اسیدی با زهکشی خوب است.

مراقبت از نهال گردو

در سال اول نهال های خود را هر ۱۰ روز یک بار به میزان ۱۵ تا ۲۰ لیتر آب دهید. در سال دوم با رشد نهال ها می توانید فواصل آبیاری را افزایش داده و هر ۳ هفته یک بار آنها را آبیاری کنید. با شروع فصل بهار می توانید نهال ها را با ۳ تا ۵ کیلوگرم کود آمونیوم سولفات تقویت کنید. برای این کار کودها را به فاصله نیم متر از تنه درخت به خاک اضافه کرده و سپس برای جذب بهتر کود زمین را آبیاری کنید. از بین بردن علف های هرز نیز یکی دیگر از کارهای است که برای نگهداری از نهال ها تازه کاشته خود باید انجام دهید. در سال های بعد با رشد درخت و بزرگ شدن آن باید شاخه های اضافی ، درهم فرورفته و شلوغ و شاخه های آفت زده ، بیمار و خشک شده را هرس کرد.

پیوند زدن گردو

درخت گردو بیشتر به روش پیوند تکثیر می شود. پیوند وصله ای ، شکمی یا T شکل و پیوند اسکنه از جمله مهمترین نوع پیوند زده شده بر روی درختان گردو است.

مطلب پیشنهادی

آشنایی با انواع روش های پیوند زدن درختان

پیوند اسکنه گردو

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

پیوند اسکنه معمولا در فصل بهار انجام می گیرد. در این نوع پیوند پس از انتخاب پایه آن را سرزنی می کنیم. در پیوند اسکنه ، پیوندک شاخه ای با چندین جوانه و به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر است. پس از انتخاب پیوندک انتهای آن را به شکل گوه برش می دهیم و آنها را در بین پوست و تنه پایه قرار داده و با چسب باغبانی محکم می کنیم.

پیوند وصله ای گردو

بهترین زمان برای پیوند زدن وصله ای درختان گردو نیمه دوم تیرماه تا اوایل مرداد است. در این روش پیوند ابتدا برشی به طول ۲ تا ۳ سانتی متر و به شکل مستطیل دورتا دور پیوندک می زنیم برش زده شده باید طوری باشد که قسمتی از پوست و تنه درخت را نیز شامل شود. پس از جدا کردن پیوندک آن را بر روی تنه درخت قرار داده و به اندازه پیوندک از پوسته درخت جدا می کنیم. برش زده شده بر روی پایه حداقل ۲۰ سانتی متر از سطح زمین ارتفاع داشته باشد. سپس پیوندک را در محل برش زده شده قرار داده و با نوار پلاستیکی و یا چسب محکم می بندیم. بعد از ۳ تا ۶ هفته نوار پلاستیکی را جدا کنید.

پیوند T یا شکمی گردو

یکی دیگر از روشهای پیوند زدن درختان گردو پیوند یا شکمی است. در این روش ابتدا برشی به طول ۳ تا ۴ سانتی متر عمود بر سطح زمین بر روی تنه درخت گردو زده شده سپس برشی دیگر را این بار موازی با سطح زمین و عمود بر برش اول می زنیم به طوری که در اثر برش حرف T انگلیسی بدست آید. پیوندک باید طوری برش داده شود که دارای یک جوانه و مقداری پوست و تنه درخت باشد. پیوندک را در داخل برش T شکل قرار داده و محل پیوند را با پلاستیک یا ریسمان و چسب محکم می بندیم. اگر شیرابه درخت زیاد باشد می توانید پیوند شکمی را به صورت T برعکس انجام دهید.

هرس درخت گردو

هرس جامی کلاسیک

هدف از این نوع هرس عبارت است از :

  • تربیت درخت با استخوان بندی محکم
  • ایجاد تعادل بین اندامهای درخت برای دریافت نور کافی
  • کمک به رشد گیاهی و سرعت بخشیدن به تکمیل تاج درخت، بی آنکه به بارآوری آن آسیب برسد.

درخت گردو در سن بلوغ به شکل جامی کلاسیک است. یک تنه اصلی به طول یک تا یک و نیم متر از سطح خاک با سه بازوی اولیه دارد که هر یک از آنها با نیم متر فاصله از هم روی تنه درخت قرار گرفته اند. سه شاخه اصلی در سه جهت با زاویه های ۱۲۰ درجه به سوی خارج هدایت می شوند و روی هر یک از آنها ۴ تا ۵ بازو یا شاخه فرعی به فاصله یک متر از هم قرار گرفته اند و استخوان بندی درخت را تکمیل می کنند.

هرس سال اول

ارتفاع نهال گردو اثر زیادی بر رشد نهال و سرعت باردهی آن دارد به طوری که از ۱/۲۰ سانتی متر به بالا به ازای هر سانتی متر ارتفاع باردهی درخت یک سال به تاخیر می افتد. بنابراین در هنگام کاشت نهال تنه آن در ارتفاع ۱/۲۰ تا ۱/۴۰ سانتی متر از سطح خاک باید قطع شود. به منظور جلوگیری از نفوذ آب و خشکیدگی نوک ساقه بریده شده مقطع برش باید با چسب باغبانی پوشانده شود. برای رویش سه بازوی قوی با زاویه های باز نسبت به ساقه اصلی چشمک های اصلی جوانه های گردن به نفع چشمکهای فرعی حذف می شوند.

هرس سال دوم

هرس سال دوم شامل هرس زمستانه و هرس سبز است

هرس زمستانه

در این هرس سه بازوی اصلی که در سال اول انتخاب می شوند ، در هنگام خواب زمستانه سال دوم برحسب طول و ضخامت ، معمولا از ۱/۳ تا ۱/۵ بالای جوانه بیرونی هرس می شوند تا شکل جامی درخت به سوی خارج کشیده شود.

هرس سبز

هرس سبز یعنی چیدن نوک شاخه های درخت با قیچی باغبانی در تابستان به منظور جلوگیری از رشد اضافی شاخه ها و بازوها. در مورد نهالهای جوان و بسیار قوی، می توان با هرس سبز نرکها، شاخه های مفید و قابل نگهداری را کنترل و در عین حال از جارویی شدن نوک شاخه های هرس شده جلوگیری کرد. در این مورد حتما باید هرس سبز دوم انجام شود. به این معنی که نرکهای اضافی حذف و با انتخاب یک نرک جانشین، شاخه یا بازوی جدیدی روی پایه محکم تنه درخت ایجاد می شود.

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

بدون هرس دوم ، یعنی حذف نرکهای اضافی و جارویی، دسته انبوهی از شاخه های تازه و بسیار زیان آور رشد می کند که شکل اصلی درخت را برهم می زند. بنابراین اگر قرار نیست هرس سبز دوم انجام شود بهتر است هرس سبز اول نیز انجام نگیرد.

هرس سال سوم

هرس سال سوم شامل هرس زمستانه است. در این هرس با توجه به قدرت درخت و ترکیب استخوان بندی آن، و به منظور حفظ تعادل درخت، طول شاخه های فرعی معمولا از ۱/۳ تا ۱/۵ رشد سال حذف می شود. هرس همان طور که گفته شد همیشه باید روی جوانه های بیرونی انجام شود مگر اینکه فرم جامی زیاد گسترده شده باشد. برای نتیجه بهتر باید طول رشد سال اول شاخه حداقل به یک متر رسیده باشد.

هرس سال چهارم

در هرم سال چهارم شاخه بندیهای درخت برای حفظ تعادل آن هرس می شود. یک و شاید دو ردیف از شاخه های فرعی برحسب قدرت درخت و یا توجه به تعادل و جهت شاخه ها، روی شاخه های اصلی تشکیل می شود و بقیه شاخه های غیر میوه دهنده داخلی درخت، در این سال حذف می شود.

هرس سال پنجم

در سال پنجم که آغاز سال باردهی درخت است اگر درخت قوی باشد هرس فقط منحصر به حذف نرکهای غیر مفید خواهد بود.

هرس جامی – محوری

عبارت است از تربیت درخت گردو با سه شاخه اصلی روی محور مرکزی در سالهای اولیه رشد به نحوی که با حذف تدریجی محور مرکزی تا سن ۸ و ۹ سالگی شکل طبیعی جامی را بدون نیاز به هرس شدیدتر بتوان در این سن روی درخت پیاده کرد.

هرس محوری

این شکل هرس عبارت است از تربیت درخت روی یک محور مرکزی و عمودی به طوری که شاخه های میوه دهنده مستقیما یا به وسیله هرس در قسمتهای پایینی درخت قرار بگیرد به این ترتیب درخت به شکل هرم درخواهد آمد.

هرس به شکل محور غیرآزاد

در هرس به شکل محور غیر آزاد درخت گردو به شکل هرم با ۵ تا ۷ بازوی اصلی و پراکنده به دور محور مرکزی است.

هرس سال اول

در هر سال اول نهال گردو در هنگام کاشت در ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتری سطح زمین، بالای جوانه بیرونی قطع و هرس می شود. در طول فصل شاخه قوی برای محور اصلی و یک شاخه ثانوی به عنوان جانشین محور اصلی انتخاب و هرس سبز می شود. همچنین سایر شاخه هایی که روی ساقه روییده اند حذف می شوند. اگر محور اصلی راست نباشد از قیم استفاده می شود.

هرس سال دوم

هر سال دوم شامل هرس زمستانه و هرس تابستانه است.

هرس زمستانه

در هرس زمستانه رشد ساقه اصلی باید به حداقل ۱/۵ متر برسد. اگر طول محور مرکزی به این ارتفاع نرسیده باشد مجددا از ۳۰ سانتیمتری سطح خاک قطع می شود و تمام جوانه های گردن به استثنای ۲ تا ۳ جوانه زیر مقطع ، حذف و یکی از آنها برای شکل دهی مجدد محور مرکزی حفظ می شود و مورد استفاده قرار می گیرد. به این ترتیب بازوبندی اولیه درخت از پایه پی ریزی می شود. این روش بیشتر در مورد واریته ” لارا ” که زاویه شاخه بندیهای آن معمولا تنگ و بسته اند توصیه نمی شود

هرس تابستانه

در این هرس رشد محور مرکزی با هرس سبز نوک شاخه های ضعیف و نابجا در هنگامی که به ۲۵ سانتیمتری رسیدند، و حتی با هرس سبز نوک شاخه های قوی و بجا که زاویه آنها تنگ است تحریک و تقویت می شود. اگر روی شاخه محور اصلی، یا روی شاخه های جانبی آن در اردیبهشت ماه میوه ای دیده شود بی درنگ چیده می شود. این وضعیت بیشتر در واریته پدرو و کمتر در واریته لارا اتفاق می افتاد.

هرس سال سوم

این هرس نیز شامل هرس زمستانه و تابستانه است.

هرس زمستانه

اولین بازوی درخت روی محور مرکزی در ارتفاع به ۱/۵ متری از سطح زمین در جهت داخلی ردیفها طوری انتخاب می شود که تا حد امکان مانع عملیات بهزراعی نشود این بازو باید با زاویه ۴۵ تا ۹۰ درجه به تنه عمودی درخت مستقل و برای تقویت کوتاه و هرس شود. در اینجا، محور مرکزی نیز بر حد قدردش معمولا در ۳۰ سانتی متربالای بازوی انتخاب شده دوباره هرس و تربیت شکل محور غیر آزاد آغاز می شود.

هرس تابستانه

هرس تابستانه (هرس سبز ) مانند هر سال دوم انجام می شود.

هرس سال چهارم و بعد از آن

در هرس سال چهارم و سالهای بعد از آن بازوی فرعی در اطراف محور اصلی با زاویه های ۴۵ تا ۹۰ درجه وعمود بر تنه درخت انتخاب می شود به طوری که فاصله هر یک از آنها روی محور مرکزی ۳۰ سانتی متر باشد. هرگز نباید دو بازی مقابل هم روی تنه درخت قرار بگیرند.

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

شاخه های میوه دهنده کوچکتر به طور موقت بین بازوهای درخت نگهداری می شوند تا پس از رشد کامل درخت به تدریج حذف شوند. هنگامی که ۴ تا ۶ بازوی فرعی روی درخت انتخاب، تکمیل و تقویت شد، هرس زمستانه و تابستانه باید قطع شود. در این زمان رشد طولی محور غیر آزاد نیز به دلیل بارآوری درخت متوقف و درخت زیر فشار بار میوه ختم می شود.

هرس به شکل محور آزاد

در پایان شکل دهی گردو با سیستم محور مرکزی (حدود ۶ سالگی)، درخت با ۱۵ تا ۲۰ بازوی میوه دهنده و ضعیف به شکل درخت کاجی در می آید که شاخه های اضافی آن حذف و به حدی می رسند که تعداد آنها از ۲۰ به ۸ تا ۱۰ بازو کاهش می یابد.

پیشنهاد مطالعه  نحوه تکثیر و پرورش درخت انار

هرس سال اول

درهرس سال اول نهال گردو در هنگام کاشت به ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر از سطح خاک و از بالای جوانه بیرونی هرس می شود و مراقبتهای فصلی آن در طول فصل، مانند شکل هرس غیر آزاد است.

هرس سال دوم

هرس سال دوم شامل هرس زمستانه و هرس تابستانه است.

هرس زمستانه

هرس زمستانه محور آزاد در سال دوم مانند هرس غیر آزاد پیچیده نیست و کم زحمت است، زیرا محور مرکزی بدون هیچ دخالتی آزاد و رها می شود تا به رشد خود ادامه دهد، حتی اگر چوب آن به حد بلوغ نرسیده باشد.

هرس تابستانه

قبل از هر چیز باید میوه هایی که احتمالا روی نوک محور مرکزی روییده اند در اردیبهشت ماه چیده شوند و نوک شاخه هایی که در ۲۰ تا ۳۰ سانتی متری قسمت پایینی محور به طول ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر رسیده اند هرس سبز شوند. در ضمن به منظور تسریع جریان شیره گیاهی به قسمتهای بالایی محور اصلی شاخه های پایینی نباید خیلی زود هرس سبز شوند، زیرا نرکها و شاخه ها بیشتر در قسمت پایینی ساقه متمرکز می شوند.

هرس سبز پیش از وقت شاخه ها نیز قطعا سبب رشد طولی محور مرکزی و مانع رشد عرضی و قطری آن می شود و در نتیجه شاخه های قطور جانبی را سرکوب خواهد کرد. شاخه های جانبی دارای زاویه های تنگ و بسته نیز هرس سبز می شوند

هرس سال سوم

هرس سال سوم شامل هرس زمستانه و هرس تابستانه است

هرس زمستانه

محور مرکزی دست نخورده می ماند و شاخه های جانبی که تا ۷۰ سانتیمتری سطح زمین قرار دارند و حتی شاخه هایی که در یک سوم از قسمت بالایی محور قرار گرفته اند، و همچنین شاخه های بسیار قوی با زاویه تنگ، همه حذف می شوند، بقیه شاخه ها هرس نمی شوند.

هرس تابستانه

هرس سبز و تابستانه در سال سوم انجام نمی شود، ولی میوه های روی نوک محور مرکزی، مثل سال دوم، حتما چیده می شوند و شاخه های بد جا که رقیب رشد محور اصلی اند از بین برده می شوند.

هرس سال چهارم

عینا مانند هر سال سوم است.

هرس داشت

منظور از این هرس ، حذف کامل شاخه های زیادی و نرکها یا آن قسمت از شاخه است که مانع تابش نور خورشید به داخل تاج درخت می شوند. این هرس را می توان هر سال به صورت خفیف یا هر سه سال یکبار با شدت انجام داد. هرس داشت برای درختهای مسن تر از ۳۰ سال الزامی است. هرس داشت که با پیر شدن شاخه ها و بازوهای درخت به منظور نوسازی استخوان بندی ، حذف شاخه های پیر و کهنه و زیادی و درهم درخت انجام می شود.

در این هرس شاخه های باقیمانده نیز به تناوب به اندازه ۱/۳ تا ۱/۴ در مدت ۳ یا ۴ سال به تدریج از قسمت بالایی درخت به سمت پایین کوتاه می شوند. بدیهی است که در این سیستم، با انتخاب شاخه های جوان و قوی به جای شاخه های پیر و ضعیف ، شاخه جدید در تاج درخت احیا می شود و با به وجود آمدن شاخه های میوه دهنده جوانتر ، بار بهتر، کیفیت مطلوبتر و سلامتی بیشتری برای درخت تامین می شودفصل هرس هرس زمستانه در مناطق نسبتا معتدل معمولا از آذر ماه تا اوایل دی ماه و در مناطق سرد از اسفند تا فروردین ماه هر سال یعنی تا موقعی که درخت در خواب باشد و شیره گیاهی بر اثر زخم هرس اشک ریز نشده باشد، انجام می شود.

کود ریزی و تقویت خاک

کود پایه

قبل از کاشت درخت گردو، باید نیروی ذخیره یا بنیه خاک از لحاظ عناصر کم تحرک معدنی مانند فسفر و پتاسیم و منیزیم یا آهک (در زمینهای اسیدی)، در عمق زمین یا در چاله های کاشت درخت که بعد از کاشت دسترسی به ریشه دشوار است کاملا تقویت شود

انوع کود و میزان نیاز به آن از راه تجزیه فیزیکی و شیمیایی طبقات مختلف، خاک، یعنی از ۲۵ تا ۵۰ سانتیمتر در عمق و از ۲۵ تا صفر سانتیمتر تا سطح زمین ، قبلا تعیین و مشخص می شود. اهمیت تأثیر تقویت خاک قبل از کاشت به حدی است که این کار به شدت توصیه می شود. کود پایه یا کود اولیه کودی است که برای این منظور برای اولین بار به زمین کشت نشده داده می شود. کود پایه می تواند معدنی با آلى باشید.

کودهای معدنی، کودهای معدنی می تواند شامل پتاسیم، فسفر، منیزیم و کلسیم باشد

پتاسیم

مقدار پتاسیم به میزان رسی بستگی دارد که در سطح و عمق خاک وجود دارد هر چه رس خاک بیشتر باشد نیاز آن به کود پتاسیم بیشتر است. در خاکهایی که میزان رس آن در حد متوسط باشد از ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلوگرم در هکتار پتاسیم به صورت پتاسیم سولفات و به ندرت پتاسیم کلرید توصیه می شود

فسفر

میزان مصرف کودهای فسفر به PH خاک بستگی دارد در خاک های اسیدی به مقدار بیشتر از ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار به شکل P2O5 پنتوکسید منیزیم داده می شود. در خاکهای قلیایی به مقدار کمتر از ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلو در هکتار سوپر فسفات روی ردیف درختها داده می شود.

منیزیم

در خاکهایی که از این عنصر فقیرند حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم در هکتارو در خاکهای شنی ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار منیزیم داده می شود. در خاک های اسیدی شکل منیزیم اکسید و در خاکهای قلیایی به شکل منیزیم سولفات یا مخلوطی از اکسید و منیزیم سولفات قبل از کاشت به زمین داده می شود.

کلسیم

کلسیم هنگامی توصیه می شود که زمین بسیار اسیدی باشد. در این صورت میزان آهک برحسب نیاز و کمبود آن تعیین و به تدریج افزایش داده می شود تا حدی که مانع جذب سایر عناصر به ویژه عناصر کم مصرف نشود تعیین آهک مورد نیاز نیز بستگی به pH و نوع بافت خاک دارد

کود آلی

کود آلی نقش اصلی مواد آلى حفاظت از بافت خاک، افزایش مقاومت به خشکی ، جلوگیری از افت خاک است. دادن کود حیوانی پیش از کاشت درخت به زمینی که از مواد آلی فقیر است مفید و ضروری است. ترکیب عناصر معدنی در کود حیوانی، بر حسب نوع دام و تغذیه آن متفاوت است.

کاشت ، داشت و براشت گردو

استفاده از فضولات پرندگان بخصوص در زمینهای آهکی به علت وجود آهک زیاد توصیه نمی شود. میزان کود حیوانی تازه ۴۰ تا ۶۰ تن در هکتار است که به منظور جلوگیری از اتلاف عناصر آلی آن نباید عمیق تر از ۲۵ سانتیمتری زیر خاک ریخته شود.

کود مورد نیاز باغهای جوان

کود موردنیاز باغهای جوان از زمان کاشت تا باردهی کامل (۱۰ تا ۱۴ سال) به شرح زیر

در سالهای اولیه پس از کاشت، چون درخت گردو در حال ریشه بندی و استقرار در زمین است و ریشه های جوان آن در جستجوی مواد غذایی هستند، بهتر است کود حیوانی نیز هر چه بیشتر در همین منطقه و نزدیکتر به درخت پاشیده شود تا در هنگام باز شدن جوانه ها (معمولا حدود نیمه دوم فروردین) ریشه قادر به رفع نیاز غذایی باشد.

نیتروژن

نیتروژن تا ۴ سال پس از کاشت درخت مهمترین عنصر مورد نیاز آن است. نیتروژن دوبار به زمین داده می شود یعنی ۲/۳ آن در اسفند تا فروردین و ۱/۳ آن در نیمه اردیبهشت ماه

اگر نیتروژن به شکل آمونیوم باشد. یک یا دو هفته زودتر به زمین داده می شود. در سال اول ۱۰۰ گرم نیتروژن خالص و تا سال چهارم هر سال ۱۰۰ گرم به آن اضافه می شود. که بر حسب قدرت و ضعف درختها بین آنها تقسیم می شود. از سال اول تا چهارم نیتروژن نزدیک تنه درخت پاشیده و بلافاصله آب داده می شود.

  • از سال پنجم که آغاز باردهی است، برحسب رشد درخت و میزان باردهی آن ۴۰ تا ۶۰ کیلوگرم در هکتار از سال پنجم تا هفتم
  • ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم در هکتار از سال هفتم تا نهم
  • از سال دهم به بعد تا ۱۰۰ کیلوگرم در هر هکتار نیتروژن به زمین داده می شود. و اگر رشد درخت زیادتر از معمول و باردهی آن کمتر شود، از میزان نیتروژن کاسته می شود.

پتاسیم

تا سال چهارم یک کود پتاسیم مرکب (۳* ۱۵) و از سال پنجم برحسب نوع خاک و میزان بارندگی کود پتاسیم به شکل پتاسیم سولفات یا پتاسیم کلرید به میزان ۶۰ تا ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار از پاییز تا آخر زمستان به زمین داده می شود.

فسفریک اسید

تا سال چهارم یک کود مرکب (۳ * ۱۵) و از آن پس ۴۰ تا ۸۰ کیلوگرم در هکتار P2O5 به شکل سوپر فسفات در پاییز به خاکهای خنثی یا قلیایی داده می شود. در زمینهای آهکی دارای pH برابر ۷ به بالا کودهای فسفره مثل پتاسیم دیرتر یعنی در اواخر زمستان به زمین داده می شود.

کود دادن به درختان بالغ

کود نیتروژن

یک هکتار درخت گردو که به بار نشسته و بالغ است بدون میوه حدود ۱۵۰ واحد نیتروژن، و میوه آن (فسفر پوستهای خشک و سبز حدود ۲۱ واحد نیتروژن در سال برای هر تن میوه خشک جذب و مصرف می کند. هر قطعه باغ گردو که بیش از ۲/۵ تن محصول بدهد، هر سال به طور دائم به حداقل ۱۰۰ تا ۱۲۰ واحد نیتروژن نیاز خواهد داشت.

کودهای پتاسیم

یک هکتار باغ گردو بدون احتساب میوه حدود ۱۰۸ کیلوگرم و میوه آن (مغز و پوست سبز و خشک) سالانه حدود ۲۴ کیلوگرم پتاسیم برای تولید هر تن میوه خشک مصرف می کند که با توجه به آبشویی پتاسیم در خاکهای سبک و تثبیت آن در خاکهای سنگین، میزان پتاسیم مورد نیاز در یک هکتار جوزستان بالغ به ۱۰۰ تا ۱۴۰ کیلوگرم در هکتار نیز می رسد.

پتاسیم مورد مصرف، مخصوصا در زمینهای سنگین و خاکهای آهکی باید به صورت پتاسیم سولفات به مصرف برسد. در سایر خاکهای زراعی می توان پتاسیم را به صورت پتاسیم سولفات یا پتاسیم کلرید به خاک داد.

کودهای فسفره

با اینکه نیاز گردو به فسفریک اسید در مقایسه با سایر عناصر کمتر و حدود ۲۷ کیلوگرم در هکتار به علاوه ۶ کیلوگرم در تن برای میوه است، به منظور حفظ تعادل بین سایر عناصر و تسریع در جذب آنها باید ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم فسفریک اسید هر سال در هر هکتار باغ بالغ به مصرف برسد. در زمینهای اسیدی یا دارای pH خنثی، معمولا فسفر به شکل کیلیت یا به شکل سوپر فسفات، و در زمینهای خنثی یا آهکی ترجیحا به شکل سوپر فسفات مصرف می شود.

فسفر تحرک زیادی ندارد و در سطح زمین بیشتر از عمق خاک ثابت می ماند، بنابراین بهتر است در نواری به عرض ۲۰ تا ۵۰ سانتیمتر در سطح زمین و نزدیک به خطوط کاشت درخت ها و در محلی که وسایل نقلیه مکانیکی بیشتر در رفت و آمد هستند پاشیده شود. انجام این تکنیک برای کودهای پتاسیم در خاکهای رسی نیز مفید است.

کودهای منیزیم

گردو به عنصر منیزیم نیاز چندانی ندارد، با این حال منیزیم به میزان ۳۰ کیلوگرم در هکتار، به علاوه ۷ر۱ کیلوگرم برای هر تن میوه، برای رشد عمومی درخت لازم است. منیزیم نیز مانند نیتروژن با بارندگی زود آبشویی می شود. به طور کلی میزان نیاز یک هکتار درخت گردوی بالغ به عنصر منیزیم در خاکهای معمولی بین ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم در سال است که بر حسب نوع خاک و میزان کمبود این عنصر (از طریق تجزیه برگ) مشخص می شود تعیین خواهد شد.

کود آهکی

آهک فقط در خاکهای اسیدی مصرف می شود

بیماریهای مهم درخت گردو

بیماری باکتریوز

باکتریوز یکی از دشمنان اصلی گردو و از بیماریهای بسیار خطرناکی است که می تواند تا ۸۰٪ از محصول را نابود سازد. باکتریوز در اغلب مناطق گردو خیز فراوان است و هیچ یک از ارقام گردوهای موجود تاکنون در مقابل این بیماری مقاوم نبوده اند.

علائم بیماری

باکتریوز سبب نکروز روی بافتها و اندام های جوان درخت ( میوه، شاخه برگ و گل ) در حال رشد می شود. اولین اثر باکتریوز روی میوه، ظاهر شدن لکه های کوچک منظمی است که در آغاز شفاف اند و بعد به رنگ تیره در می آیند. آلودگی اولیه با پیشرفت سریع از پوست سبز میوه عبور می کند و پوست خشک را سیاه و مغز گردو را به شکل خمیری لزج در می آورد و سبب ریزش آن می شود.

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

باکتریوز بر روی شاخه ها ابتدا به رنگ سبز تیره شفاف روی شاخه های سال ظاهر می شود و به موازات رشد و نمو شاخه به سرعت به پیشروی ادامه می دهد تا جایی که مرکز زخم آن می شکافد و شانکر ظاهر می شود. پس از ابتلای گیاه به بیماری و سرایت آن ، لکه های شفافی روی برگ ایجاد می شود و به تدریج قبل از خشک شدن برگ به رنگ قهوه ای در می آید.

مبارزه

عواملی که رعایت انجام آنها به دفع باکتریوز کمک می کند به شرح زیر است :

تهیه نهال سالم : انتخاب نهال و پابه سالم و عاری از باکتریوز به دفع این بیماری بسیار کمک می کند.

حفظ باغهای جوان : با یکی دو بار سمپاشی بهاره می توان تا حدودی از آلودگی نهال های گردو جلوگیری کرد.

پیشنهاد مطالعه  صفر تا صد کاشت و پرورش درخت زیتون

روش آبیاری: از هرگونه آبیاری که منجر به خیس شدن کلی یا جزئی سطح بالایی درخت شود باید جلوگیری و خودداری کرد، زیرا باعث تکثیر، انتشار و شیوع بیماری خواهد شد.

افراط در دادن کود های نیتروژن و غفلت در هرس کردن سبب تکثیر و تشدید بیماری باکتریوز می شود.

محلولپاشی : در بهار قبل از انتشار بیماری اولین سمپاشی باید به محض باز شدن جوانه ها انجام شود. اگر شدت آلودگی و خسارت زیاد باشد، عملیات سمپاشی باید در فصل تابستان حتی تا ریزش برگها نیز ادامه یابد.

مبارزه شیمیایی با بیماری باکتریوز

  • محلول بوردو (سولفات مس با ۲۰ % مس خالص ) به میزان ۱۰ کیلوگرم محلول در ۱۰۰۰ لیتر آب در هکتار
  • هیدروکسید مس (کوپراکسید با ۵۰ % مس خالص ) برای هر هکتار به میزان ۴ کیلوگرم در ۱۰۰۰ لیتر آب

شانکر زیر پوست

شانکر عمیق زیر پوست گردو یکی از عوارض دیگر باکتریوز است که عامل آن باکتری اروینیا است. اولین علائم ظهور شانکر، برشهای طویلی به طول ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر است که داخل آنها مایع غلیظ قرمز – قهوه ای رنگی بیرون می ریزد. بیماری به تدریج تنه درخت را می خورد و نابود می کند. باکتری این بیماری همراه با شیره گیاهی از پایین به بالا طوری آهسته صعود می کند که پیشرفت و خسارت آن آرام انجام می گیرد و در نتیجه در سالهای اول زیانی متوجه محصول نمی شود.عوامل عمده ای که در بخش و شیوع این بیماری سهیم هستند عبارت اند از باد ، باران، حشرات ، و ماشین آلات تکاننده میوه.

مبارزه

در صورت رعایت بعضی موارد احتیاطی در انجام عملیات زراعی می توان تا حدی از شیوع این بیماری جلوگیری کرد. برخی از این موارد عبارت اند از:

  • تکاندن مکانیکی درختهای بیمار در آخرین فرصت و ضد عفونی کردن گیره های دستگاه تکاننده و سایر ابزارهای باغبانی با یک محلول باکتری کش مثل آب ژاول ۲./
  • گسترش و اصلاح زهکشی در زمینهای زهدار
  • کاهش تعدادی از درختهای اضافی گردو، بخصوص اگر درختها به دلیل تراکم زیاد به هم رسیده باشند.
  • انجام هرس کامل و هر ساله بر حسب نیاز
  • در مراحل اولیه آلودگی بافتها و پوستهای آلوده بریده و محل زخم ها بلافاصله با محلول بوردو ضد عفونی شود.

انتراکتوز

عامل این بیماری قارچی است به نام گنومونیا که در بهار بسیار سرد و مرطوب، یا در آخر تابستان وقتی که دمای هوا پایین می افتد و رطوبت بالا می رود، بیشتر ظاهر می شود.

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

علائم روی برگ و شاخه

برگ درخت گردو حساس ترین اندام درخت در مقابل بیماری آنتراکتوز است و اغلب زودتر از سایر اندامهای درخت به این قارچ آلوده می شود. اولین علائم ظاهری روی برگ ، لکه های نامنظم خاکستری تا قهوه ای رنگ با حاشیه های قهوه ای سوخته و ابعاد نسبتا بزرگی است که روی برگ درخت گردو ظاهر و سبب زرد شدن و ریزش برگها می شوند.

علائم روی میوه

در هنگام طغیان و شدت آلودگی، لکه های گرد، قهوه ای و سیاه رنگی فقط روی پوست سبز گردو ظاهر می شوند که اندازه میوه را کوچک و مغز گردو را نارس نگه می دارند. علامت ظهور و خسارت این قارچ روی شاخه ها، لکه های درازتر و فرو رفته تری است.

مبارزه

سمپاشی با محلول مسی همان طور که در مورد باکتریوز گفته شد برای مبارزه با این بیماری نیز موثر و مفید است.

بیماری فیتوفترا

قارچ عامل بیماری فیتوفترا سبب پوسیدگی ریشه و پوسیدگی طوقه می شود. علائم این بیماری مانند بیماری پوسیدگی زغالی گردو است با این تفاوت که این بیماری در زمینهای که رطوبت خاک زیاد باشد رخ می دهد. پوسیدگی طوقه ابتدا به صورت لکه های پراکنده در اطراف طوقه ظاهر می شود با پیشرفت بیماری این لکه به هم پیوسته و کل تنه درخت را در بر می گیرد و موجب مرگ درخت می شود. در اثر بیماری فیتوفترا کل ریشه پوسیده شده و از بین می رود مبارزه با بیماری فیتوفترا در خاک غیر ممکن است بنابراین تدابیر پیشگیری مانند استفاده از واریته های مقاوم ، زهکشی مناسب ، محافظت محل پیوند و جلوگیری از آلودگی در هنگام عملیات زراعی موثرتراین راه در مبارزه با این بیماری است.

پوسیدگی زغالی گردو

پوسیدگی زغالی گردو بیشتر در زمینهای سنگلاخی که میزان خاک آن کم است دیده می شود مخصوصا زمانی که رطوبت خاک کم باشد و درخت دچار تنش آبی شود. علائم بیماری پوسیدگی زغالی شامل رشد کم برگ ها و کوچک ماندن آنها ، زرد شدن و ریزش برگ درختان ، خشک شدن سر شاخه ها ، کاهش محصول و در نهایت خشک شدن کامل درخت است. برای مبارزه با این بیماری می توان در زمینهای که با کمبود خاک مواجه اند خاک دهی همراه با کود دامی انجام شود. از دیگر روش های کاهش خطر پوسیدگی زغالی گردو آبیاری منظم درخت و جلوگیری از تنش آبی آن است.

آفات مهم درخت گردو

کرم گردو

کرم گردو (کارپوکاپس ) پروانه ای است که لارو آن با حمله به اکثر میوه های دانه دار مانند گردو سبب خسارت تا ۳۰ % به محصول می شود. پس از تخم ریزی حشره در اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد و بیرون آمدن کرم ها از تخم ، کرم ها به داخل میوه نفوذ کرده و شروع به تغذیه از مغز گردو می کند و میوه به صورت نارس شروع به ریزش می کند. کرمهای نسل دوم در حدود مردادماه از ناحیه دم وارد میوه سالم شده و با تغذیه از مغز گردو سبب آسیب به میوه می شوند.

مبارزه

بهترین راه از بین بردن لارو های کاربوکاپس در مرحله سرگردانی آنها یعنی موقعی است که هنوز خسارتی به میوه نزده اند. بنابراین به منظور جلوگیری از سمیاشی های گران و مکرر، به کمک تله های شکاری و جنسی زمان دقیق سم پاشی تعیین می شود

کنه قرمز

کنه قرمز آفتی است که نه فقط به گردو، بلکه به تعداد بسیار زیادی از درختهای دیگر میوه خسارت می زند. حشره بالغ و ماده این آفت، کروی شکل و به رنگ قرمز روشن است که با چشم غیر مسلح به دشواری دیده می شود.

خسارت

اولین اثر های خسارت اغلب در قسمت پایینی شاخه ها دیده می شود که به تدریج به طرف بالا پیشروی می کند. خسارت کنه قرمز بیشتر متوجه رشد گیاهی ، میوه، و تشکیل جوانه های میوه دهنده است. در هنگام حمله این آفت در فصل تابستان، سطح بالایی برگها به رنگ خاکستری در می آید و برگها در مردادماه شروع به ریزش می کند

کاشت ، داشت و برداشت درخت گردو

مبارزه

در بهار هنگامی که آلودگیهای زمستانه به حالت طغیان و بحرانی در می آیند و تخم کنه روی تمام شاخه ها دیده می شود مصرف کنه کشهای زیر توصیه می شود

۱ – آپولو (۴ر لیتر در هکتار) در اوایل فروردین قبل از تفریخ تخمها. این سم نه تنها نباید بیش از یک نوبت در سال مصرف شود، بلکه در سال بعد نیز نباید حتی با سزار مخلوط شود (مگر به تناوب)

۲ – سزار ( ۰٫۵ کیلوگرم در هکتار) که فقط روی لاروها موثر است. بنابراین عملیات باید تا باز شدن تمام تخم ها به تعویق بیفتد. بنابراین سمپاشی می تواند از دهه دوم و سوم اردیبهشت تا دهه اول خرداد انجام گیرد.

۳ – کرو یوتکس ( یک کیلوگرم در هکتار) فقط روی لاروها اثر می گذارد. چون اثر این سم بر روی لاروها در هنگام تغییر پوست است بهتر است با سم دیگری مثل پروپال که روی حشرات بالغ نیز مؤثرهستند مخلوط شود

در تابستان در آستانه خسارت، یعنی وقتی که ۶۰ % برگها به کنه آلوده شده اند باید سمومی مانند، نئورون (۲ لیتر در هکتار)، امیت (۴ کیلوگرم در هکتار)، پر و بال ( ۱/۲ کیلوگرم در هکتار)، و تالستار (۰٫۵ لیتر در هکتار) استفاده شود.

کنه زرد

این کنه خاص درخت گردو است. حشره بالغ این گروه از کنه ها بسیار کوچک و ریز است که با چشم غیر مسلح دیده نمی شود. رنگ آن زرد و شکل آن کشیده و شبیه به دانه برنج و تخم آن گرد است.

در آغاز خسارت رگبرگ اصلی و بعد رگبرگهای فرعی در سطح زیرین برگ به رنگ قهوه ای روشن و مات (به شکل ستون مهره ماهی) در می آید و در مرحله نهایی یعنی پس از زرد شدن کامل برگها سبب ریزش برگ می شود

مبارزه

روش مبارزه با کنه زرد همان است که در مورد مبارزه تابستانه کنه قرمز گفته شد. آغاز سمپاشی زمانی است که ۲۰ % برگ ها در قسمت پایینی علائم آلودگی را نشان بدهند.

سپردارها

درخت گردو اغلب مورد حمله چندین گونه از شپشکهای سپردار قرار می گیرد که در بین آنها دو گروه برای گردو خطرناک ترند: شیشک توت و شپشک قرمز گلابی

هر دو گونه شیشگ در سن بلوغ حالت دو شکلی جنسی پیدا می کنند، به این معنی که حشره ماده با جسم نرم و لاغر و به رنگی تند، به کمک سیر های محافظ مومی روی اندام های درخت (تنه، ساقه، بازو و شاخه ) می چسبد و با خرطوم نوک تیز خود بزاف مسمومی ترشح می کند و شیره درخت را می مکد. در حالی که حشره نر بالغ فقط به بارور کردن حشرات ماده می پردازد. حشره نر دارای جسمی کشیده با بال و پنجه و شاخک است

شپشک توت

سپر مومی حشره ماده شیشک توت به شکل تنه مخروطی شکل و پهن و رأس آن به رنگ سفید مایل به سرخ است. جسم ماده در زیر سپر به رنگ زرد می باشد. سیر حشره نر به رنگ سفید و لارو آنها نیز به رنگ سرخ و نارنجی است. شپشک توت به تنه و بازوهای درخت گردو حمله می کند و لایه های ضخیمی از سپرهای مومی روی آنها انباشته می کند.

مبارزه

این حشره می توان در زمستان با روغن زرد زمستانه مبارزه کرد، با این حال بهتر است در فصل رویش درخت و در طول دوره رشد گیاهی بخصوص هنگامی که لاروهای نسل اول سرگردان هستند و هنوز به زیر سپرهای محافظ نرفته اند سمپاشی اصولی آغاز و انجام شود. سموم توصیه شده برای مبارزه با شپشک توت ۱ – اکالوکس ۱/۵ لیتر در هکتار ۲ – محلول اولتراسید ۲۰ میزان مصرف در هکتار ۲ لیتر

شپشک قرمز گلابی

حشره ماده این آفت به رنگ قرمز تیره است. سپر محافظ مومی آن کوچکتر از شپشک توت و تقریبا پهن و خاکستری است. این شپشک نیز به شاخه ها و تنه درخت گردو حمله می کند و به تدریج آن را ضعیف و نابود می کند. شپشک قرمز گلابی در سال بیش از یک نسل تولید نمی کند.

مبارزه

قبل از هر چیز باید از تکثیر خزه ها و گل سنگها در اطراف تنه و اندامهای درخت، بخصوص در انتهای بازوها، جلوگیری و سپس با همان مواد و سموم مسی که در مبارزه با باکتریوز گفته شد اقدام به سمپاشی کرد.

سیاشیهای زمستانه با روغن زرد نیز به تخفیف جمعیت این حشره کمک زیادی می کند. با این حال، در صورت طغیان آفت سمپاشی با همان موادی که برای مبارزه با شیشک توت مصرف می شد، تجویز می شود.

شته ها

در بین شته ها دو گونه به گردو خسارتهای می زنند. یک شته رگبرگ است که درشت، زرد، دارای خطوط سیاه و در سطح بالایی پهنک برگ است. دیگری Chromophis gland است که شته ای کوچک در سطح پایینی برگهاست.

شته رگبرگ

حشره بالغ ۳ تا ۴ میلی متر به رنگ زرد و دارای خطوط سیاه رنگی است. این شته به شکل کلنی در طول رگبرگ اصلی در سطح بالایی برگ گردو قرار می گیرند و از شیره جاری در رگبرگ تغذیه می کند. کلنی های پیوسته به هم و متراکم این شته سبب کاهش اندازه و کیفیت میوه و حتی سبب ریزش برگ قبل از خزان می شوند. عمده خسارت این حشره در تیرماه است.

از طرف دیگر عسلکی غلیظ و لزج و چسبنده از نیش این حشره ترشح می شود که محیط مساعدی برای پرورش قارچ فوماژین ایجاد می کند. فوماژین قارچی است که ضمن سیاه کردن اندام های مختلف درخت سبب سوزاندگی برگ بر اثر تابش نور خورشید نیز می شود.

مبارزه

برای مبارزه با شته گردو میتوان سمومی مانند گرانول دی سولفاتان را با خاک اطراف تنه درخت مخلوط کرد. استفاده از حشره کشهای مانند دی متوات یا فسفامیدون در کنترل جمعیت شته ها موثر است.

کچلی گردو

حشره بالغ این آفت پروانه ای است به رنگ شکلاتی که طول و عرض آن از ۵ تا ۶ میلیمتر تجاوز نمی کند. کرمهای این حشره به رنگ سبز و زرد با سری به رنگ قهوه ای روش اند و سبب پیچیدگی برگها به شکل شاخهای شیپوری می شوند. حمله این آفت در اوایل خرداد ماه و در موقعی است که برگها هنوز لطیف و جوانان

این آفت در وسط تابستان نیز به قسمت بالایی شاخه های سال حمله می کند و برگها را ابتدا به رنگ قرمز در می آورد و بعد از پیچاندن، آنها را سیاه رنگ می کند، به طوری که برگها منظره یخ زدگی بهاره را می یابند.

مبارزه

به محض ظاهر شدن کرمها در بهار، ابتدا قطعاتی که در سال قبل بیشتر مورد حمله این آفت قرار گرفته بوده اند با سموم کلارتان و تالستار سمپاشی می شوند.

پست های مرتبط
صفر تا صد کاشت و پرورش درخت زیتون
کاشت و پرورش درخت زیتون

درخت زیتون یک گونه بسیار مقاوم بوده که می تواند خود را با شرایط نامساعد آب و هوایی و خاکی سازگار نماید. کشورهای اسپانیا، ایتالیا ، مراکش ، ترکیه ، ادامه مطلب

آشنایی با آفات و بیماری های درخت زیتون و روش کنترل آنها
آفات درخت زیتون ، بیماری های درخت زیتون

زیتون ، درختی نیمه گرمسیری و بومی منطقه مدیترانه است. درخت زیتون در صورت محافظت مناسب می تواند به مدت طولانی ( تا ۱۰۰۰ سال ) عمر کند. زیتون یک ادامه مطلب

کاشت ، هرس ، آفات و بیماریهای درخت سیب
درخت سیب

سیب از خانواده گل سرخیان(Rosaceae) ، زیر خانواده پوموئیده (Pomoideae) و جنس مالوس (Malus) است. درخت سیب در بیش از ۶۰ کشور دنیا کشت می شود. اقلیم مناسب و سازگار ادامه مطلب

همه چیز در مورد کاشت و پرورش پسته
کاشت و پرورش پسته

پسته درختی است که از دیرباز در نقاط مختلف ایران مورد کاشت و پرورش قرار می گرفته است. ایران از لحاظ سطح زیر کشت پسته مقام اول جهان را به ادامه مطلب

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن

آموزش های بیشتر در کانال اینستاگرام ما

دانلود رایگان کتاب مدیریت آبیاری در باغات

برای دانلود ایمیل خود را وارد کنید