آنچه در مورد کاشت و برداشت سیر باید بدانید

اشتراک گذاری

آنچه در این مطلب می خوانیم

سیر احتمالا اولین بار در آسیا مرکزی نزدیک مغولستان یا افغانستان کشت و سپس توسط مهاجرین اولیه به شرق اروپا و شرق آسیا منتقل شده است. در گذشته کاشت سیر در ایران رونق داشته و ایران یکی از صادر کنندگان سیر به کشورهای اروپایی بوده که متاسفانه به علت بی توجهی به این محصول امروز سایر کشورهای جهان مانند چین ، کره ، اسپانیا ، مصر، تایلند ، آرژانتین و آمریکا با عملکرد و تولید بالای این محصول و ارائه به موقع به بازار جزء صادر کنندگان اصلی این گیاه در آمده اند.

سیر از گیاهان علفی است و در بین گیاهان پیازی از لحاظ میزان تولید جهانی پس از پیاز خوراکی قرار دارد که به آسانی انبار می شود و مصارف غذایی و دارویی دارد. مردمان جنوب اروپا و آسیا در بیشتر غذاها از سیر استفاده می کنند. سیر در مقایسه با داروهای تجارتی ایمن و ارزان می باشد و به سهولت در دسترس است. سیر در شرایط مختلف آب وهوایی و انواع خاک ها کشت می شود و آفات کمی دارد.

کاشت سیر

اگر چه کاشت سیر آسان به نظر می رسد اما سیر کاران در اغلب موارد سیر های درشتی تولید نمی کنند که در این مقاله نکاتی در مورد بهبود تولید سیر ارائه خواهد شد . سیر دارای منابع ژنتیکی ارزشمندی است. اگر چه سیر نمی تواند بذر حقیقی تولید کند (تکثیر به روش غیر جنسی ) اما دارای نژاد های متنوعی است که برای سیر خواران قابل تشخیص است.

باید توجه داشت که کاشت علمی سیر باعث افزایش عملکرد کمی و کیفی آن خواهد شد بنابراین افراد علاقمند به تولید سیر و کشاورزان با مطالعه این مقاله با کشت سیر بهتر و بیشتر آشنا می شوند .

خواص سیر

سیر از جمله گیاهان دارویی است که دارای خواص زیادی می باشد. در چین باستان سیر برای محافظت در برابر طاعون استفاده می شد. در گذشته بسیاری از بیماریها را با سیر درمان می کرند در طی دو جنگ جهانی نام مستعار پنی سیلین روسی را به خود گرفت. چون از ضماد آن برای پانسمان زخم ها و دمان عفونت ها به ویژه قانقاریا استفاده می کردند . سیر قبل از جنگ جهانی دوم بیشترین استفاده دارویی را در آلمان داشت .

امروزه سیر به صورت قرص و کپسول در صنایع داروسازی برای کاهش کلسترول خون ، تنظیم فشار خون ، ناراحتیهای قلب و عروق ، سرما خوردگی و آنفولانزا مورد استفاده قرار می گیرد. سیر در جلوگیری از لخته شدن و انعقا خون موثر است. باعث کاهش مقدار فشار و قند خون ، پیشگیری از بروز سرطان و درمان بسیاری از بیماریهای تنفسی ، ریوی و گوارشی می شود. در سال های اخیر نقش عصاره این گیاه در توقف رشد قارچ ها نیز گزارش شده است.

مناطق عمده کاشت سیر

در نقاط مختلفی از ایران مانند استان های خراسان ، همدان ، سمنان ، مازندران ، خوزستان ، هرمزگان ، مرکزی و سایر نقاط کشاورزان به کاشت سیر مبادرت می ورزند اما سیرهای محلی اهواز ، مازندران ، همدان و مشهد از معروفیت بیشتری بر خوردارند. ضمنا در ایران بیشتر سیر سفید مورد کشت قرار گرفته است. بر اساس آمار سال ۱۳۷۹، استان خوزستان با سطح زیر کشت حدود ۳۲۰ هکتار و متوسط عملکرد حدود ۷ تن در هکتار از مناطق مهم تولید سیر در ایران بوده است .

گیاهشناسی سیر

سیر معمولی (Alliumsativum)ویژگی های مشترک متعددی از نظر رشد و نمو و جنبه های غذایی با سایر آلیومها دارد. آلیوم ها تک لپه بوده و اعضای این خانواده دارای برگ هایی مشابه بارگبرگ های موازی بوده و در زمانی که سبز شده اند شبیه به گیاه ذرت می باشند.

گیاه سیر از پیاز بزرگتر و ۶۰ تا ۱۲۰ سانتی متر ارتفاع دارد و در بخش فوقانی دارای گل های ارغوانی – سفید است. ریشه یا سیر مرکب حدود ۱۸۰ گرم وزن دا رد و از ۴ تا ۱۵ سیرچه (حبه سیر) و بعضی اوقات بیشترتشکیل شده است. هر سیرچه در یک پوسته کاغذی که از دو برگ تشکیل شده پیچیده است و حدود ۳ گرم وزن دارد. پوسته هایی مشابه ، سیرچه ها را در بر می گیرند. سیرچه ها در حقیقت برگ های ضخیم شده تغییر شکل یافته ای هستند که هر سیرچه در واقع  یک سیر است.

کاشت سیر

ساقه گل دهنده ساقه ای گرد ، نرم و ساده است که از آخرین تک برگ رشد کرده و در بخش فوقانی حلقه ای شده و چتری را با گل های نا بارور سفید و کوچک بوجود می آورد .البته ساقه حقیقی در داخل خاک می ماند که کوچک و پهن است .

ساقه گل دهند ه سیر همانند ساقه گل دهنده پیاز توپر است. تولید پیاز چه ها دو سال طول می کشد چون چرخه کامل زندگی آن دو ساله است .در اواسط تابستان هر پیازچه گیاه کوچکی به ارتفاع ۳۰ سانتی متر یا کمتر را تولید می کند که شبیه به گندم یا چاودار جوان است و تنها چهار برگ دارد و دارای پیازی کوچک و گرد شبیه به پیاز خورا کی بدون هیچ تقسیماتی می باشد .

در کاشت گیاه سیر باید به این نکته توجه کرد چون سیر ، بذر بارور تولید نمی کند ، دیگر گرده افشانی (تبادل ژنتیکی ) برای ایجاد ارقام جدید در برنامه های به نژادی  کلاسیک غیر ممکن است. جهش تنها راهی است که باعث ایجاد ارقام جدید شده است موتاسیون های حقیقی به ندرت اتفاق می افتند و بسیاری از نژاد های منطقه ای با توجه به تاریخچه طولانی مهاجرت سیر توسط انسان ایجاد شده اند.

شرایط لازم کاشت سیر

کاشت سیر خیلی شبیه به دیگر آلیوم هاست ، اما تولید سیر با کیفیت بالا مرهون عملیات ارگانیک است. اساس زراعت ارگانیک سیر شامل دادن کود طبیعی ( کمپوست یا دامی ) ، مالچ پاشی (خاک پوش) و مدیریت خاک برای تولید بهداشتی ، کنترل علفهای هرز و آفات با روش های طبیعی مانند تناوب ، وجین دستی و خاک ورزی ، به جای کاربرد آفت کش ها می باشد.

سیر تولیدی باید ۸ تا ۱۲ برابر سیراستفاده شده برای کاشت باشد. دلایل عملکرد پایین توسط کشاورزان عبارتند از:

  • استفاده از سیرچه های بذری نامناسب
  • کشت بهاره به جای کشت پاییزه
  • کمبود آب
  • کاشت در زمینی که به خوبی آماده نشده است

طول دوره رشد سیر از مرحله کاشت تا رسیدگی بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ روز می باشد . مطلوب ترین آب و هوا برای کاشت سیر در پاییز شامل زمستانی نسبتا سرد با پوشش مناسب برف ، بهار خوب و باران مناسب و روزهای تابستانی گرم و آفتابی با شبهای خنک می باشد.

کاشت سیر

رشد مطلوب ریشه ، رشد برگ ها بعد از سبز شدن و خروج ساقه گل دهنده در دمای ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی گراد رخ می دهد ، اما رشد ریشه در دمای کمتر از ۳ درجه سانتی گراد ادامه دارد. خاک پوش زمستانه را تا اندازه ای می توان کنار زد تا باعث گرم شدن خاک و علف های هرز سبز شده در خاک پوش کنترل شوند .

خاک پوش تابستانه محصول را سرد می کند ، خاک را مرطوب نگه داشته و باعث کاهش رشد علف های هرز می شود. برگ ها را می توان در مسیرها  به عنوان خاک پوش استفاده کرد. خاک اره و کود دامی مالچ های ضعیفی هستند. خاک اره نیتروژن را محبوس و رطوبت را حفظ و بافت گیاهی نزدیک زمین را خیلی مرطوب نگه دارد. خاک اره زمانی که با شخم زیر خاک برود حدود دو سال طول می کشد تا کاملا بپوسد. کود دامی نیز آب را نگه داشته و می تواند باعث ایجاد کپک شود.

پیشنهاد مطالعه  کاشت و پرورش گیاه اسطوخودوس

سیر با علف های هرز نمی تواند رقابت کند و برای کنترل علف های هرز وجین دستی ، کولتیواتور یا سم پاشی لازم است. روش های ارگانیک کنترل علف های هرز مناسب کاشت سیر می باشد. استفاده از کولتیوار بعد از سبز شدن و قبل از توسعه ریشه ها مناسب است. در خاک ها بکر خاک ورزی  قبل از کاشت برای کنترل علف های هرز  نزدیک ردیف های یکساله لازم است.

بلوغ ساقه های گل دهنده باعث کاهش عملکرد پیاز می شود. حذف زود هنگام ساقه های گل دهنده باعث افزایش عملکرد و توسعه پیازها می شود. قطع کردن این ساقه ها باعث جریان انرژی به ریشه و سیرچه ها می شود .

خاک مناسب کاشت سیر

زمین مناسب برای کاشت سیر باید در معرض نور خورشید بوده و آب به اندازه کافی در دسترس باشد. خاک با زهکشی مطلوب ، غنی و دارای بافت سبک ( لومی شنی )مناسب این گیاه است. البته تقریبا در هر خاکی سیر را می توان کشت نمود به شرطی که آن خاک با کود ها حاصلخیز و غنی شده باشد یا خاکی با میزان زیاد ماده آلی و پر از میکروارگانیزم ها باشد. خاک ارگانیک علاوه بر حفظ رطوبت و عناصر غذایی نرم است و باعث می شود فضای اطراف سیرها به راحتی باز شود .

آماده سازی زمین

آماده سازی زمین برای کاشت سیر باید یک سال زودتر شروع شود. PH خاک باید بین ۵/۷ تا ۶ حفظ شود. زمین مورد نظر باید خوب خاک ورزی شده سپس بعد از کاشت دوباره فشرده شود. زیر شکن را با گاو آهن قلمی یک خیشه تا عمق حدود ۵۰سانتی متر در بین ردیف ها ، برای نرم کردن خاک و تهویه بهتر می توان انجام داد. در خاک هایی با بافت نرم تر زهکشی بهتر و ذوب شدن یخ ها سریعتر صورت می گیرد.

خاک را می توان با دادن کود کمپوست ، کود دامی ، کود سبز ولگوم ها اصلاح کرد. کود دامی باید به طور مقدماتی پوسیده شود. در بعضی کشورها گندم سیاه ، کود سبز سودمندی در تناوب با کاشت سیر است چون ظرف شش هفته به پوشش کامل خود می رسد و بین برداشت در اواسط تابستان تا پاییز رشد می کند. کود ها ی سبز نیز به عنوان شاخص های حاصلخیزی عمل می کنند زیرا عملکرد ضعیف آنها در مقایسه با عملکرد ضعیف سیر هزینه کمتری در بر دارد.

زمان کاشت سیر

سیر به سرمای زمستانه مقاومت دارد  و بهتر است در مناطق سردسیر به صورت یکساله زمستانه کشت شود. عملکرد سیرهایی که در بهار کشت میشوند به حدود دو سوم سیر کشت شده در پائیز می رسد و سطح برگ آنها حدود نصف گیاهان پائیزه است و این در حالی است که در این گیاه سطح برگ همبستگی بالایی با قطر پیاز دارد. کاشت بهاره سیر باید پنج هفته قبل از آخرین یخبندان انجام شود تا به خوبی از انرژی خورشیدی اواسط تابستان استفاده نماید.

بهترین بوده بطوری که درجه برودت بالاتر از یخبندان ( ۱۰ – ۰ درجه سانتی گراد ) تامین شود این گیاه به خواب نیاز دارد. کاشت زود هنگام سیر در پائیز بعضی اوقات افزایش عملکرد را در بر دارد اما کاشت خیلی دیر هنگام در پائیز به ریشه ها فرصت کافی برای شروع رشد نمی دهد .

زمستان گذرانی گیاه سیر

سیرچه های کشت شده در پائیز دو تا چهار برگ تولید می کنند و لازم است قبل از زمستان تولید ریشه کنند سیر کشت شده در پاییز می تواند در برابر برف یا یخبندان دیر هنگام بهاره مقاومت کند. اندازه پیاز و سیرچه تولیدی به رشد رویشی زودتر و دوره ای از سرمای کمتر از ۱۸ درجه سانتی گراد (شکستن خواب ) بستگی دارد. تشکیل  ساقه گل دهند و جوانه زنی پیاز ها تنها بعد از تیمار سرمای ۵ درجه سانتی گراد برای هشت هفته رخ می دهد.

پوشش مناسبی از برف برای جلوگیری از یخ زدگی و مرگ زمستانه سیر ها ضروری است. یکی از مشکلات عمده در مناطق سردسیر ، تناوب یخبندان و ذوب شدن می باشد. مرگ زمستانه زمانی رخ می دهد که سیرچه و ریشه ها یخ بزنند. بعضی مواقع بخبندان بعد از سبز شدن به سیر صدمه ای نخواهد زد.

در مناطق سردسیر، سیرهای کشت شده در پائیز ، باید به خوبی با خاکپوش ماننده کاه و کلش به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر (در مناطق بسیار سرد ضخامت بیشتر شود) پوشانده شوند تا در برابر انجماد و نوسانات درجه حرارتهای پایین آسیبی به آنها نرسد. چنانچه خاکپوش زودتر پخش شود، باعث ایجاد کپک خواهد شد و اگر قبل از اولین پخبندان باشد باعث می شود که محل لانه سازی موشها گردد. خاکپوش های قدیمی را می توان با خاک مخلوط کرد.

کاشت سیر

عمق کاشت سیرچه ها باید ۲/۵ تا ۵ سانتیمتر ( از سطح خاک تا نوک سیرچه ) باشد. فاصله آنها در روی ردیف ۷ تا ۱۵ سانتیمر  و فاصله ردیفها از یکدیگر ۲۰ تا ۴۰ سانتیمتر باشد. هر چه منطقه کاشت سردتر باشد عمق کاشت سیر نیز باید کمی بیشتر شود تراکم کاشت، زمانی بیشتر در نظر گرفته می شود که خسارتی به مزرعه وارد شود یا زمانی که خاک خیلی حاصلخیز باشد. فاصله بیشتر بین ردیفها باعث کنترل آسانتر علفهای هرز و نفوذ بیشتر نور خورشید می شود.

کاشت متراکم تر در داخل ردیفها و بین ردیفها می تواند عملکرد را افزایش دهد اما هزینه کاشت نیز افزایش می یابد. کاشت نزدیک به هر در داخل ردیفها اندازه پیازها را تا اندازه ای کاهش می دهد. بنابراین نسبت عملکرد ممکن است کم شود. سیرچه ها را باید به طور قائم که قاعده آنها در پایین باشد در خاک قرارداد تا عملکرد بیشتر شود.

از آنجایی که سیرچه ها در ته حفره باید با فشار قرار داده شوند و خاک اطراف و روی آنها نیز تحت فشار قرار گیرد تا هوایی در اطراف سیرچه ها نماند. کاشت دستی سیر موثرتر است. در کاشت سیرچه ها ، می بایست پوسته های کمی داشته باشند. از سیرچه های ناسالم و صدمه دیده نباید برای کاشت استفاده کرد چون ممکن است حامل بیماری هایی مانند پوسیدگی سفید، پوسیدگی قاعده و نماتدها باشد.

نوع خاک می تواند در تعیین فواصل آبیاری و میزان آب مصرفی در هر دوره مؤثر باشد. به طوری که در خاکهایی با بافت سبکتر دور آبیاری کوتاهتر و میزان آب مصرفی در هر دوره کمتر می باشد. در حالی که در خاکهای با بافت سنگین تر می توان دور آبیاری با افزایش داد. گفتنی است کاهش مدار آبیاری در خاکهای سنگین موجب افزایش رطوبت خاک شده و میتواند باعث توسعه بیماریهای قارچی گردد.

انتخاب پیاز بذری سیر برای کاشت

اهمیت کیفیت بذر برابر با عملیات زراعی مناسب است. سیر کاران باید بخشی از سیر تولیدی خود را برای کاشت سال آینده نگهداری کنند. در انتخاب بذر اندازه پیاز مهمتر از اندازه سیرچه است. درحالی که بعضی از کشاورزان بزرگترین پیازها را انتخاب می کنند که برای کاشت مجدد ظاهری خوب دارند. کشاورزان با تجربه اظهار می کنند که پیازهای بزرگ بذر ضعیفی می دهند.

تعجب نباید کرد اگر پیازهای کوچک گاه گاهی سیرچه های بزرگی تولید کنند. به همین ترتیب ، کاشت سیرچه های بزرگ ضرورتا بیشترین عملکرد را تولید نمی کند. کاشت سیر با اندازه متوسط بیشترین عملکرد اقتصادی را دارند . در حالی که سیرچه های کوچک ممکن است به طور مناسب تکه تکه نشوند. برای نگهداری سیرچه بذری، پیازهای کوچک را حذف کنید. بزرگترین ها را برای خوردن یا فروش استفاده کنید و اندازه های متوسط  و سالم را برای کشت مورد استفاده قرار دهید.

پیشنهاد مطالعه  هر آنچه در مورد کاشت گیاه زنجبیل باید بدانید

آبیاری

سیر، به خشکی حساس خاک است و رطوبت مناسب برای رشد آن ضروری است. تنش رطوبت رشد اولیه و تکثیر پیازها را تحت تأثیر قرار داده و باعث می شود سیرچه ها کوچکتر شده و در زمان برداشت پیازهای کوچک تولید شوند. تنوع خاک می تواند در تعیین فواصل آبیاری و میزان آب مصرفی در هر دوره از کاشت سیرمؤثر باشد.

به طوری که در خاکهایی با بافت سبکتر دوره آبیاری کوتاهتر و میزان آب مصرفی در هر دوره کمتر می باشد. در حالی که در خاکهای با بافت سنگین تر می توان دور آبیاری را افزایش داد. گفتنی است کاهش دور آبیاری در خاکهای سنگین موجب افزایش رطوبت خاک شده و می تواند باعث توسعه بیماریهای قارچی گردد.

گل آفتابگردان زودتر از دیگر گیاهان در شرایط تنش آب پژمرده می شود. می توان‌ آن را به عنوان شاخص زمان آبیاری در اطراف مزارع سیر کشت کرد. آخرین آبیاری را حدود سه هفته تا یک ماه قبل از برداشت و یا زمانی که برگها زرد می شوند و بخش های فوقانی خشک شده و شروع به ریزش می کنند باید قطع کرد.

آفات و بیماری های سیر

زرد شدن برگهای گیاه سیر در ابتدای بهار اگر مربوط به مرگ زمستانه ، تنش آب مصرف کود نباشد مربوط به بیماری است و باید از سطح مزرعه حذف شوند. بیماریهای اصلی سیر شامل پوسیدگی فوزاریومی قاعده ، کپک پنی سیلیوم و ویروسها می باشد. فوزاریوم قارچی خاکزی است که در خاک گرم و مرطوب رشد می کند و باعث از بین رفتن ریشه های سیر می شود.

اولین علائم این بیماری زرد شدن نوک ساقه ها و مرگ آنها در بهار است. پنی سیلیوم در طی انبارداری مشکل آفرین است. زمانی که کپک سبز آبی در قاعده پیاز بویژه در سیرچه های صدمه دیده ظاهر می شود. عصاره سیر خاصیت قارچ کشی دارد اما خود سیر در سالهای مرطوب دچار بیماریهای قارچی می شود که خسارت ممکن است به بیش از ۵۰ درصد برسد.

کاهش رشد، کمبود رطوبت و عدم حاصلخیزی خاک باعث می گردد که ویروسها صدمه بیشتری به گیاه سیر وارد کنند. علائم ویروسها شامل موزائیکی شدن ، خط خط شدن، نقطه نقطه شدن و موجی شدن برگها و پیچیدگی آنها می باشد. اگر یک سیرچه دارای نقاط قهوه ای رنگ باشد احتمالاً آلودگی ویروسی به تمام سیرچه های پیاز گسترش پیدا کرده است. شته ها ناقل ویروسها هستند.

از آفات سیر می توان مگس پیاز ، تریپس و کرمهای مفتولی را نام برد. نماتدها نیز به سیر حمله می کنند و باعث خسارت می شوند.

سیرچه های آلوده و ناسالم را نباید برای کاشت سیر استفاده کرد. چون باعث گسترش آلودگی در مزرعه خواهند شد. کاشت زود هنگام سیر در پاییز، شرایط را برای پوسیدگی سیرچه ها فراهم می کند. در کل ، بیماریهایی که بر سایر آلیوم ها خسارت وارد می کنند، بر سیر نیز اثر می گذارند. بنابراین هرگز نباید سیر را بعد از پیاز کشت کرد.

سیر را باید همیشه در یک تناوب سه ساله با یک لگوم و گیاهی با رشد مناسب مانند گندم سیاه کشت کرد تا با اسپورهای بادوام خاکزی مقابله شود. کاشت گیاهی مانند همیشه بهار در حاشیه ، بسیاری از آفات را دور می کند. البته در مقایسه با دیگر گیاهان زراعی سیر آفات کمی دارد و به عنوان عاملی برای محافظت گیاهان زراعی شناخته می شود.

برداشت سیر

پس از عملیات کاشت سیر و رشد آنها نوبت به برداشت می شود . برداشت عملیاتی است که بیشترین هزینه کارگری را در بر دارد و تصمیم گیری برای زمان برداشت بسیار بحرانی است. پیازهایی که خیلی زود برداشت شوند کوچک خواهند بود و در طی عمل آوری چروک خورده و به خوبی انبار نخواهند شد. پیازهایی که خیلی دیر برداشت شوند درمعرض کپک ها قرار گرفته و پوشش های حفاظتی خود را از دست می دهند.

هوای تابستانی گرم و خشک باعث زودتر رسیدن محصول شده در حالی که آب و هوای بارانی برداشت را به تأخیر می اندازد. برداشت معمولاٌ اواخر تیرماه و در روزی خشک انجام می شود. برداشت سیر زمانی است که ۵۰ تا ۷۵ درصد از برگها زرد شوند. نوک برگها شروع به خشک شدن نماید. تغییر رنگ دهد ، خم شود و رشد بخش های هوایی متوقف شده باشد در این حالت برگهای پایینی قهوه ای شده اند.

برای فروش سیر به صورت تازه، برداشت کمی زودتر باید انجام شود(برگهایی که کمی سبز هستند) تا کیفیت بهتر باشد.

عمل آوری و انبار کردن

بین برداشت و فروش یا مصرف سیر عملیات متعددی باید صورت گیرد. قبل از انبار کردن، نیاز است یک تا دو هفته عمل آوری (خشک کردن به منظور جلوگیری از کپک زدن) در فضایی با تهویه مناسب و محافظت شده از نور خورشید انجام شود. عمل آوری زمانی بحرانی تر است که گیاه زودتر یا سبزتر برداشت شود.

گیاهان برداشت شده را می توان در ظروف سربسته سبزیجات عمل آوری نمود یا در انبار بصورت دسته آویزان کرد تا در هوا خشک شوند. عمل آوری مقدماتی یا خشک شدن پیازها اگر بصورت انبوه (فله) در فضای آزاد انجام شود. باید برای محافظت سیرها از نور خورشید، با بخشهای هوایی گیاهان یا سایه بان پوشانده شوند و همچنین بستر زیر سیر زمین کاملاً خشک باشد.

آب و هوا بعد از برداشت باید خشک باشد چون برگهای سیر در ظروف برداشت برای مدت طولانی حفظ خواهند شد. سریع خشک کردن پیازها ممکن است باعث خرد شدن سیرها شود. شستن پیازها زمانی لازم است که کاشت سیر در خاک رس انجام شده باشند. سپس پیازها را باید در محلی با تهویه مناسب ، خنک و تاریک انبار کرد.

اگر سیر برای خوردن مورد نظر باشد باید در صفر تا دو درجه سانتیگراد با ۶۰ تا ۷۰ درصد رطوبت نسبی انبار شود. حفظ رطوبت نسبی برای سیر کمتر از دیگر سبزیجات مانع از کپکها شده و رشد ریشه را متوفق می کند. اگر سیر در محلی خنک و با تهویه مناسب نگه داشته شود شش ماه تا یکسال حفظ خواهد شد. سیر برداشت شده را باید دور از دیگر سبزیجات انبار کرد چون بوی سیر به آسانی منتقل می شود.

سیرچه های بذری را باید در بالاتر از ۱۰ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۷۰-۶۵ درصد انبار کرد و نباید یخ زده شوند. چون سیر بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد به سهولت سبز می شود(شکستن خواب)، از نگهداری در این دامنه درجه حرارت باید اجتناب کرد.

پست های مرتبط
کاشت و داشت گیاه آویشن
کاشت و داشت گیاه آویشن

آنچه در این مطلب می خوانیم گیاه آویشن از زمانهای گذشته یکی از گیاهان دارویی مورد استفاده در بین ما ایرانیان بوده است. این گیاه دارای مصارف دارویی ، ادویه ادامه مطلب

مراحل و نکات کاشت فلفل سیاه
کاشت فلفل سیاه

آنچه در این مطلب می خوانیم فلفل سیاه از جمله محبوب ترین ادویه جات جهان محسوب می شود بطوری که آن را سلطان ادویه ها نامیده اند. گیاه فلفل سیاه ادامه مطلب

کاشت و پرورش گیاه اسطوخودوس
کاشت و پرورش گیاه اسطوخودوس

آنچه در این مطلب می خوانیم به دلیل ویژگیهای گیاه اسطوخودوس و مقاوم بودن این گیاه به خشکی و سـایر عوامـل محدودکننـده رشـد گیاهان در مناطق خشک و نیمه خشک ادامه مطلب

انواع گیاه فیکوس و روش های تکثیر و نگهداری آنها
گیاه فیکوس

فیکوس ها از خانواده موراسه و از تیره انجیر هستند. زادگاه اصلی آنها جنگل های استوایی قاره آسیا و آمریکای شمالی و استرالیا می باشد. گیاه فیکوس دسته بزرگ گیاهی ادامه مطلب

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن

دانلود رایگان کتاب مدیریت آبیاری در باغات

برای دانلود ایمیل خود را وارد کنید